වැඩකාරි එක්ක - Wal Katha Zone: New 2026 + Wal Katha Collection 2007-2010-2002 | Wal Katha School Special

 මේ සිදුවීම වන විට මට 18ක් විතර ඇති . මම උසස්පෙල විභාගය කිරීමට පන්ති යාම සඳහා නුවර ලොකු තාත්තලාගේ ගෙදර මාස කීපයක් සිටියා. ලොකු තාත්තාගේ පුතා ඒ වනවිට කොළඹ රැකියාවක් කරමින් සිටි නිසා ගෙදර සිටියේ මාත් ලොකු අම්මාත් ලොකු තාත්තාත් පමණයි. මම පන්ති ගියාම ගෙදර එන්නේ හවස්වෙලා. ඇවිල්ලා නාගෙන රෑට කන්න අඬ ගහනකම් පොතක් බලනවා. නැත්නම් ලොකු තාත්තාත් එක්ක ටීවී බලනවා. මම එහේ ගිහින් දෙවැනි දවසේ පන්ති ඇරිලා දෙකට විතර ඇවිත් කුස්සියට ගියා තේකක් හදා ගන්න. ඒ යන කොට ලොකු අම්මා සහ තවත් ගැහැණු කෙනෙක් කුස්සියේ කතාකරමින් සිටියා.

“ ආ පුතා ආවාද.. ඉන්න මම ලොකු තාත්තටත් එක්කම තේකක් හදලා ගේන්නම් “කියලා ලොකු අම්මා කීවා. “විමලා වතුර ටිකක් රත්වෙන්න තියන්න”. කියලා ලොකු අම්මා ඒ ගෑණු කෙනාට කීවා. මම එතකොට හොඳට ඒ ගෑණු කෙනා දිහා බැලුවා. ඇය කරමින් සිටි වැඩය නවතා කේතලය ගැනීමට ලිප දෙසට ගියා. ඒ යන ගමන් ඇය යන්තමට මා සමග සිනහසුණා. ඇය හොඳ පෙනුමක් ඇති ගැහැණියක්. වයස 30ක් පමණ වන්නට ඇති. ඇය ගවුමකට උඩින් චීත්තයක් ඇඳ සිටියා. ඇගේ මුහුණ යමෙකුගේ හිත් ඇදගන්නා සුළුයි. ඉණ දවටා සිටි චීත්තය නිසා ඇගේ උකුළේ සහ නිතඹේ හැඩය හොඳට මතු වී පෙනුනා.

“කවුද ලොකු අම්මේ මේ..? මම ඇහුවා. “මේ ළග ගෙදරක ළමයෙක්. මම අසනීප වුනාට පස්සෙ දිගටම ඇවිත් මට උදවු කරනවා. ලොකු තාත්තා කොහේ හරි ගියාම මගේ තනියටත් මෙහේ ඇවිත් ඉන්නවා.” විමලා විවාහක කෙනෙක් බවත් එයාට වසර 5ක පමණ දරුවෙක් සිටින බවත් මම පසුව දැන ගත්තා. ඇගේ සැමියා බේකරියක වැඩකරන බවත් ලොකු අම්මා පැවසුවා. මම වෙනදාට ලොකු අම්මා තේ හදලා ඉවරවෙනකම් කුස්සියට වෙලා ඉන්නෙ නැති වුනත් එදා පවුල්වල විස්තර කතාකරමින් විමලා තේක හදනකම්ම කුස්සියට වෙලා සිටියා. වරින්වර මම විමලා දෙස ලොකු අම්මාට හොරෙන් බලනවා. එකවතාවක් විමලා දැක්කා මම එයා දිහා බලාගෙන ඉන්න බව. එයා හිනාවෙලා බිම බලාගත්තා. මම තේකත් අරගෙන කාමරයට ගියා.

ගිහින් ඇඳට වෙලා පොතක් බලමින් ඉන්න කොට ලොකු අම්මා කතා කරනවා ඇහුණා. “පුතේ වැහිපොද වැටෙනවා. වී ටික අකුලන්න විමලට උදවු කරන්න.” මම ඉක්මණට නැගිටලා මිදුලට ගියා. පොද යන්තමින් වැටෙමින් තිබුණා. මම මිදුලට යනකොටත් විමලා පැදුරු අකුලමින් හිටියේ. මම ඇය ළඟට ගිහින් ඒ පැදුරේ ‍එක් කෙලවරකින් අල්ලාගෙන ගේ ඇතුලට ගත්තා. ඊළග වී පැදුර අකුළන්න ඇය නැවෙන විට ඇය හැඳ සිටි ගවුම් කර අතරින් මම ඇගේ ළමැද දැක්කා. ඇයට පිරිපුන් තන දෙකක් තිබුණා. අපි ඒ පැදුරද ගෙට ගත්තා. එයින් දවස් කීපයක් යන කම් මම විමලා ආයි දැක්කේ නැහැ. සමහර විට මම පන්ති ඇරිලා එන්න කලින් ඇය ඇවිත් ආපසු යන්න ඇති. ඒත් ඇය ගැන ලොකු අම්මගෙන් අහන්න හිතුනෙත් නැහැ. පහුවදා මම පන්ති ඇරිලා ඇවිත් බස් එකෙන් බැහැලා එතැන කඩෙන් සිගරට් එකකුත් අරගෙන ඇවිත් කවුරුවත් නැති තැනක පාර අයිනේ සිගරට් එක පත්තු කරගත්තා. ටික වේලාවකින් මම එකපාරටම විමලාව දැක්කා. ඇය හිසමත සහල් වැනි දෙයක් වූ මල්ලක්ද අතෙන් තවත් එළවලු මල්ලක්ද ඔසවාගෙන ලොකු අම්මලාගේ ගෙදර දෙසට යාමට ආවා. මම වහා සිගරට් එක නිවා දැමුවා. ඇය මාදැක සිනහසුණා. “මහත්තයා පන්ති ඇරිලා එන ගමන්ද?” “ඔව් විමලා කඩේ ගියාද?” “ඔව් මේ එන ගමන් ඊයේ කොටන්න මෝලට දීපූ කැකුළු හාල් එකත් ගේන්න ගියා.” මමත් එයත් එක්කම ගෙදර පැත්තට ඇවිදගෙන ආවා. ලොකු අම්මලගේ ගෙදර තිබුනේ කන්ද ඉහළට වෙන්න. ඒ නිසා ඒ ගුරු පාර නගින්න ටිකක් අමාරුයි. විමලට මහන්සි බව මට තේරුණා. එයාගෙන් එක බෑග් එකක් ගන්න මට උවමනා වුණත් මුලදි ඒක අහන්න මට ලැජ්ජා හිතුනා.

ටිකක් දුර ගිහිල්ලා එයා අතේ තිබුණ මල්ල බිමින් තියලා හිස උඩ තියාගෙන සිටි හාල් එකත් බිම තිබ්බා. “මහන්සිද මම ඇහුවා.” “ටිකක් මහන්සියි. සෑහෙන දුරක් උස්සගෙන ආවානේ.” විමලා කීවා. “මහත්තයාට හැමදාම පන්ති තියෙනවාද” “ඔවු සිකුරාදාට ඇර”. මම කීවා. මම එයා බිම තියපු හාල් මල්ල මගේ උරහිසට ගත්තා. විමලා මාව වළක්වන්න හැදුවත් මම ඒක ආපහු දුන්නේ නැහැ. “ කමක් නෑ මම ගන්නම් ඔයාට මහන්සි නේ.” “එච්චර අමාරුවක් නෑ මහත්තයා. නෝනා දැක්කොත් මට බනියි මහත්තයාගෙන් වැඩ ගත්තා කියලා.” “නෑ.. ගේ ළගට ගිහින් දෙන්නම් ආපහු.” අපි හෙමිට ගේ දිහාට ඇවිද ගෙන ආවා. “ මහත්තයා දවසට සිගරට් කීයක් බොනවාද?” “හැමදාම බොන්නේ නෑ ඉඳලා හිටලා එකක් බොනවා.” මම කිව්වා “ විමලා.. මම සිගරට් බොනවා කියලා ලොකු අම්මට කියන්න එපා” විමලා හිනාවුණා. “ අනේ නෑ මහත්තයා මට උදව් කරලත්, මම කේලම් කියන එක හරි නෑනේ. ඒත් මහත්තයා සිගරට් බොන එක නවත්තන්න.” අපි ගේ ළගට ආවාට පස්සේ මම ආපහු හාල් එක විමලට දුන්නා. මම ඒක එයාගේ හිස උඩින් තියන කොට එයාගේ උරහිස මගේ පපුවේ වැදුනා. මට අමුතු හැඟීමක් දැනුනා. ඊට සතියකට විතර පස්සේ සිකුරාදා දවසක මම ගෙදර හිටියා . ලොකු තාත්තා කොහේදෝ ගිහින්. ලොකු අම්මා දවල් කෑමෙන් පස්සේ කාමරයට වෙලා නිදාගෙන හිටියේ. විමලා කුස්සියේ වැඩ කරමින් හිටියා. මම වත්ත පහලට ගිහින් සිගරට් එකක් බීලා ආපහු එන ගමන් සිගරට් ගඳ යන්න මම සාමාන්යවයෙන් කන ටොපිය දිග හරිමින් කුස්සිය පැත්තෙන් ගෙට ඇතුලු වුනේ විමලවත් දකින්න ආසා හිතුන නිසයි. විමලා පිඟන් හෝදමින් සිටියා.

මම ගිනිපෙට්ටිය තිබ්බ තැනින් ආපහු තියන කොට විමලා දැක්කා. “හා…හා මම දැක්කා. අදත් සිගරට් බිව්වා නේද. අදනම් මම නෝනාට කියනවා.” “ෂ්…ලොකු අම්මාට ඇහෙයි.”මම හෙමීට කිව්වා. “එහෙනම් මහත්තයා ඕක නතරකරන්න.” මම ඒකට යමක් නොකියා ටොපිය දිගෑරියා. විමලා මගේ දිහා බලාගෙන හිනාවුණා. “සිගරට් ගඳ යන්න නේ ද ටොපි කන්නේ.” “හ්ම් .. කෑල්ලක් දෙන්න ද?” ඇය කිසිවක් නොකියා සිනා වී බිම බලාගත්තා මම ඇය අසලට ගොස් ටොපියෙන් අඩක් දතින්වලින් කඩා ඇයට දිගුකළා. “මහත්තයා කන්න. මට එපා.” මම එය නෑසුනා සේ ඇය අසලට ගොස් ඇයගේ මුව අසලට ටොපිය දිගු කළා. “අතේ ඉඳුල්වතුර නේ ඉන්න මම කටෙන් තියන්නම්. කට අරින්න ..” ඇය දොර දෙස බලා කවුරුත් නැති බව දැන මුව විවර කළා. මම ඇයගේ මුවතුල ටොපිය තිබ්බා. ඇගේ දෙතොල් වල පහස යන්තමින් මගේ ඇඟිලිවලට දැනුනා. මම ගොඩක් කැළඹිලා හිටියේ. මම දොර ළඟට ගියේ ලොකු අම්මා එයි කියන බිය නිසා. “රසයිද.” මම විමලගෙන් ඇහුවා. “ම්ම්ම්..හරිම රසයි.” විමලා හුරතල් වෙමින් කීවා. ඊළඟට කියන්නේ මොකක්ද කියලා මට හිතාගන්න බැරිව හිටියේ. “මම මහත්තයාට තේකක් ගෙනල්ලා දෙන්නම්.” විමලා කිව්වා.මේ සිදුවීමෙන් පස්සේ විමලගේ ඇස් දෙකේ අමුතු හැඟීමක් ඇති බව මට වැටහුනා. මටත් ඇය දකින හැම විටෙකම ආසාවක් ඇති වුනා. නැවත දින කීපයක් ගතවන තෙක් මට විමලට තනියම කතාකිරීමට අවස්ථාවක් ලැබුනේ නැහැ.

මට මේ සැප හැමදාම දෙනවා නේද.. ඔව් සුදු මට ඔයා නැතිව බැහැ දෙයියො.. එක්වරම ඇය කෑගසමින් මා බදාගත්තා… එවිටම මටත් ගියා…. මොහොතකින් පසුව අපි එකිනෙකා වැළැඳගෙන වැතිරී ආදර බස් දොඩමින් උන්නා . එදින එළිවනවිට අප කීපවරක් එක්වුණා. උදේ ඇය නැවත ලොකු අම්මාගේ කාමරයට ගියා.

මෙම වල් කතාවේ සම්පුර්ණ ගෞරවය එහි මුල් රචකයාට හිමිවේ